enstikto
03-07-2011, 20:18
http://cdn3.spong.com/pack/s/h/shadowsoft346398l/_-Shadows-of-the-Damned-PS3-_.jpg
Developer: Grasshopper Manufacture
Publisher: Electronic Arts
Διάθεση: EA
Όταν κάποια απο τα μεγαλύτερα ονόματατα της Ιαπωνικής action game developer σκηνής αποφασίζουν να συνεργαστούν στην δημιουργία ενός τίτλου σίγουρα περιμένουμε κάποιο ιδιαίτερα καλό αποτέλεσμα. Στο Shadows of the Damned συνεργάστηκαν ο Suda 51 (γνωστός απο την σειρά No More Heroes) και ο Shinji Mikami (γνωστός απο την δουλειά του στο Resident Evil 4). Το δημιούργημά τους σίγουρα είναι πρωτότυπο αλλά είναι τελικά τόσο καλό όσο περιμέναμε;
http://thefinalcastle.com/wp-content/plugins/wp-o-matic/cache/8d87c_195955-shadows-trailer_header.jpg
ΥΠΟΘΕΣΗ
Η κεντρική ιδέα του σεναρίου είναι ιδιαίτερα απλή και μπορεί να αναφερθεί μόλις σε μία πρόταση ‘Μεξικάνος επαγγελματίας κυνηγός δαιμόνων αποφασίζει να εισβάλει στην κόλαση για να πάρει πίσω την καλή του την οποία απήγαγε ο άρχοντας της κόλασης. Διαβάζοντας αυτή την πρόταση στο μυαλό μας έρχονται κατευθείαν survival horror καταστάσεις. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Το παιχνίδι είναι περισσότερο χιουμοριστικό και λιγότερο τρομακτικό. Θα λέγαμε οτι μοιάζει περισσότερο σε 80s road b-movie παρά, ας πούμε στην «κόλαση του Δάντη» που έχει ακριβώς την ίδια κεντρική ιδέα στην υπόθεσή της. Απο το παιχνίδι βέβαια δεν είναι δυνατόν να απέχει και το gore στοιχείο. Το παιχνίδι γενικά έχει μπόλικο αίμα και σκηνές φρίκης και οι περισσότερες απο αυτές είναι πολύ καλοσκηνοθετημένες.
http://www.gamingunion.net/newsimg/shadows-of-the-damned-gets-delayed.jpg
Ο πρωταγωνιστής ονόματι Garcia Hotspur είναι ο ορισμός του macho demon hunter που γελάει πάντα μπροστά στον κίνδυνο και πετάει ατάκες του στυλ “The thing that I regret the most is that I’m only going to kill him once”. Στο πλευρό του έχει τον Johnson. Ο Johnson είναι ένα ιπτάμενο κρανίο, πρώην κάτοικος της κόλασης, που αναλαμβάνει να είναι ο τουριστικός οδηγός του Garcia στην κόλαση. Ο Johnson έχει την ικανότητα να μετατρέπεται σε διαφόρων ειδών όπλα τα οποία έχουν πάντα πρωτότυπα ονόματα και είναι στην ουσία το βασικό όπλο του πρωταγωνιστή. Για παράδειγμα η «πιστόλι» έκδοση του Johnson λέγεται Boner (στην αγγλική αργκό, Boner είναι η στύση του ανδρικού πέους), ενώ μπορεί να λάβει και διάφορα upgrades οπότε η ονομασία του μπορεί να αλλάξει σε Hot Boner ή Big Boner. Οι διάλογοι μεταξύ των δύο αυτών χαρακτήρων είναι αρκετές φορές ξεκαρδιστικοί κυρίως γιατί συνήθως είναι γεμάτοι σεξουαλικά υπονοούμενα αν και ίσως κουράσουν απο ένα σημείο και μετά.
Αν και η πλοκή του παιχνιδιού μπορεί να συμπτυχθεί στην παραπάνω πρόταση αυτό δεν σημαίνει ότι το σενάριο μένει εκεί. Κατα τη διάρκεια του παιχνιδιού θα επισκεπτούμε πάρα πολλά μέρη της κόλασης, θα συναντήσουμε μερικούς άλλους χαρακτήρες και φυσικά θα πολεμήσουμε bosses. Ο κόσμος και ο τρόπος που λειτουργεί η κόλαση μας ξετυλίγεται περισσότερο μέσω του Johnson και διαφόρων αφισών/διαφημίσεων που συναντάμε στις πίστες. Ο Johnson πάντα θα μας εξηγήσει το τι δείχνει η αφίσα καθώς και τι κρύβεται απο πίσω της όσον αφορά τα δρώμενα στην κόλαση, και αυτό θα το κάνει πάντα με ξεκαρδιστικό τρόπο. Τέλος, σε αντίθεση με τους περισσότερους τίτλους, σε αυτό το παιχνίδι θα μάθουμε και την προϊστορία κάθε ενός απο τα bosses που θα αντιμετωπίσουμε. Αρκετά πριν κάθε boss battle θα συναντήσουμε κάποιο βιβλίο το οποίο εξιστορεί με λογοτεχνικό τρόπο την ιστορία τους. Κάθε βιβλίο είναι γύρω στις 7 με 8 σελίδες και ο Johnson θα αναλάβει να μας το διαβάσει ώστε να μάθουμε την ιστορία. Οι συγκεκριμένες στιγμές είναι απο τις καλύτερες του παιχνιδιού καθώς εκτός του ότι έχουν πολύ ενδιαφέρον οι ιστορίες, ο τρόπος διήγησης είναι πολύ αστείος καθώς κατα τη διάρκεια της αφήγησης οι Johnson και Garcia κάνουν σχόλια που συνήθως προκαλούν έντονο γέλιο.
http://files.g4tv.com/ImageDb3/261331_S/Shadows-of-the-Damned-Screenshots-Bloody-Electric-And-Fleshy.jpg
ΔΟΜΗ – ΣΧΕΔΙΑΣΗ - ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Το παιχνίδι αποτελείται απο 5 βασικά Acts καθέ ένα εκ των οποίων είναι χωρισμένο σε μικρότερα sub-acts και η μετάβασή απο το ένα στο άλλο είναι 100% γραμμική. Τελειώνωντας ένα act ή sub act συνεχίζουμε στο επόμενο, και ούτω καθ εξής μέχρι να το τερματίσουμε. Οι περισσότερες πίστες μας υποχρεώνουν για να τις ολοκληρώσουμε να κινούμαστε συνεχώς μπροστά, αν και υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις που θα χρειαστεί να γυρίσουμε σε προηγούμενα σημεία τις πίστας, αφού βρούμε κάποιο κλειδί η ολοκληρώσουμε κάποιο puzzle. Καλή εντύπωση μας προκάλεσαν και οι loading screens μεταξύ των acts. Σε αυτές βλέπουμε μία 2d “platform” απεικόνιση του κόσμου στην οποία ο Garcia προχωράει απο το ένα μέρος στο άλλο.
Οι πίστες ποικίλουν γενικά τόσο ως setting καθώς και ως πράγματα που έχεις να κάνεις μέσα σε αυτές για να τις ολοκληρώσεις. Όπως είπαμε το παιχνίδι είναι πολύ κοντά σε concept σε road movie οπότε είναι λογικό να περάσουμε απο πολλούς και πολύ διαφορετικούς χώρους. Οι περιβάλλοντες χώροι έχουν επι το πλείστον πολλά gothic στοιχεία. Έτσι θα περάσουμε απο σκοτεινά σοκάκια, βάλτους, κάστρα, εκκλησίες με καμπαναριά αλλά και πολλά άλλα. Πέρα απο αυτά όμως η φαντασία των δημιουργών έχει δημιουργήσει και άλλους πολύ διαφορετικούς χώρους που ίσως να μην περιμέναμε να δούμε σε περιβάλλον κόλασης. Για παράδειγμα σε μία πίστα θα κινηθούμε στην “red light district” της κόλασης όπου θα συναντήσουμε και γιγάντιες strippers οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν με το σώμα τους ως γέφυρες για να προχωρήσουμε παρακάτω. Ναι, σε αυτό το παιχνίδι θα περπατήσετε πάνω σε γυμνά στήθη και οπίσθια! Γενικά όλοι οι χώροι είναι πολύ καλοσχεδιασμένοι και κανένας δεν μοιάζει με τον προηγούμενο.
http://www.gamespact.com/wp-content/uploads/2011/03/GP_four-to-go.jpg
GAMEPLAY
Το παιχνίδι είναι ένα καθαρόαιμο 3rd person shooter στο στυλ του Dead Space. Σημειώστε ότι δεν υπάρχει cover system. Με τον αριστερό μοχλό κινούμαστε ενώ με τον δεξί ελέγχουμε την κάμερα. Με το L1 στοχεύουμε και με το R1 και R2 πυροβολούμε. Το R1 είναι το primary shot του επιλεγμένου μας όπλου ενώ το R2 είναι το Light shot. Περισσότερα για το light shot στη συνέχεια. Ανάλογα με τον τρόπο που πατάμε τα R1 και R2 ποικίλει ο τρόπος που πυροβολούμε. Για παράδειγμα κρατώντας παρατεταμένα το R1 έχοντας επιλεγμένη την καραμπίνα του παιχνιδιού (Skullcrusher) μπορούμε να στείλουμε περισσότερα shots στους εχθρούς μας ταυτόχρονα. Με το τετράγωνο κάνουμε reload σφαίρες στο όπλο μας ενώ με τον κύκλο κάνουμε melee επίθεση. Κρατώντας παρατεταμένα τον κύκλο κάνουμε charge και μπορούμε να κάνουμε μία melee επίθεση που χτυπάει όλους τους εχθρούς που βρίσκονται τριγύρω μας σε περίπτωση που έχουμε περικυκλωθεί. Κρατώντας πατημένο το L2 μπορούμε να τρέξουμε ενώ με το X μπορούμε να κάνουμε στροφή 180 μοιρών ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε πιο γρήγορα εχθρούς που είναι απο πίσω μας. Η συγκεκριμένη επιλογή ,αν και φαίνεται αρκετά καλή, σε μας φάνηκε σχετικά άχρηστη, γιατί ήταν ελάχιστες οι φορές που χρειάστηκε να την χρησιμοποιήσουμε. Ούτως ή άλλως κατα 99% οι εχθροί μας επιτίθονται απο μπροστά οπότε με σωστή λειτουργία της κάμερας και της κινήσεως του χαρακτήρα μας είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν πίσω μας. Τέλος, αν ενώ κινούμαστε πατήσουμε Χ, o Garcia κάνει κωλοτούμπα προς την κατεύθυνση που κινούμε το μοχλό. Αυτό αποτελεί ένα πολύ καλό τρόπο στο να αποφύγουμε πιθανά χτυπήματα απο τους εχθρούς μας. Ο χειρισμός γενικά είναι πολύ κοντινός σε αυτά που έχουμε συνηθίσει απο παιχνίδια του είδους και ήτε ο έμπειρος παίκτης ήτε ο πιο αρχάριος δεν θα αργήσει πολύ μέχρι να τον χειρίζετε άψογα. Να αναφέρουμε όμως ότι υπάρχουν ώρες ώρες μικροπροβλήματα με την κάμερα κυρίως αν αναγκαστείτε να βρεθείτε με την πλάτη πολύ κοντά σε ένα τοίχο.
http://flawedgames.files.wordpress.com/2011/04/shadows-of-the-damned-delayed.jpg?w=606&h=341
Απο πλευράς εχθρών που θα αντιμετοπίσουμε υπάρχει αρκετά μεγάλη ποικιλία. Θα λέγαμε οτι οι εχθροί ανήκουν σε 3 κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι απλοί εχθροί/zombies που δεν προξενούν ιδιαίτερη δυσκολία και συνήθως μας επιτίθονται με melee επιθέσεις, οπότε είναι αρκετά εύκολο να τους ξεπαστρέψουμε πριν καν μας πλησιάσουν. Στους συγκεκριμένους μπορούμε να εκτελέσουμε επιθέσεις σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Έτσι μπορούμε για παράδειγμα να τους πυροβολήσουμε στα πόδια ώστε να κοπεί το άκρο τους και αυτοί να μην έχουν άλλη επιλογή απο το να συρθούν στο πάτωμα για να μας επιτεθούν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε και να τους πλησιάσουμε και να τους κάνουμε stomp attack πατώντας το τετράγωνο. Ακόμα και σε αυτούς τους εχθρούς όμως υπάρχει ποικιλία καθώς υπάρχουν και upgraded versions τους οι οποίοι μπορούν να φορούν μάσκες/κράνη που δεν μας επιτρέπουν να τους κάνουμε headshots , ή και ολόσωμες πανοπλίες στην οποία περίπτωση θα πρέπει να καταστρέψουμε με κάποια εκρηκτική επίθεση την πανοπλία τους πριν καταφέρουμε να τους σκοτώσουμε. Στην 2η κατηγορία ανήκουν τα mini-bosses. Αυτοί είναι εχθροί που θα συναντήσουμε αρκετές φορές στο παιχνίδι αλλά χρειάζονται ιδιαίτερη τακτική για να τους αντιμετωπίσουμε και η μάχη μαζί τους μπορεί να κρατήσει αρκετή ώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τύπος εχθρού που κινείται πολύ γρήγορα και έχει στα χέρια του κάτι σαν κινούμενο δρεπάνι. Οι συγκεκριμένοι εχθροί έχουν στην πλατη τους κάτι σαν δοχείο με αίμα και ο μόνος τρόπος να τους σκοτώσουμε είναι να το καταστρέψουμε. Αυτό το επιτυγχάνουμε κάνωντας Light Shot πάνω τους για να τους κάνουμε stun και έπειτα το πυροβολάμε πολλές φορές μέχρι να καταστραφεί. Όσον αφορά αυτές τις 2 κατηγορίες να αναφέρουμε οτι το AI τους δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχουμε συναντήσει. Είναι πάρα πολλές φορές που συναντήσαμε εχθρούς να προσπαθούν να μας πλησιάσουν αλλά να έχουν κολήσει σε κάποιο ακίνητο εμπόδιο (βαρέλι, ταφόπλακα) και να μην ξέρουν οτι κάνωντας ένα βηματάκι δίπλα μπορούν να ξεκολήσουν.
http://static.guim.co.uk/sys-images/Technology/Pix/pictures/2011/6/27/1309173792337/Shadows-of-the-Damned-007.jpg
Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν οι V.I.Ps το οποίο σύμφωνα με τον Garcia σημένει Very Important Pendejos (!) και είναι στην ουσία τα bosses. Τα bosses του παιχνιδιού είναι πολύ εντυπωσιακά και διαφέρουν κατα πολύ μεταξύ τους. Τα περισσότερα απο αυτά καθώς τα πολεμάμε θα περάσουν απο διάφορα στάδια και ανάλογα με το στάδιο θα έχουν διαφορετικές επιθέσεις αναγκάζοντάς μας να αλλάζουμε συνεχώς την τακτική μας. Βέβαια δεν θα δυσκολευτούμε ιδιαίτερα να βρούμε το αδύναμο σημείο κανενός απο τα bosses αλλά η εναλλαγή στο gameplay είναι αρκετή για να κρατήσει το ενδιαφέρον μας. Σημειώστε ότι οι μάχες με τα bosses κρατάνε συνήθως αρκετή ώρα και αυτό γίνεται περισσότερο γιατί έχουν υπερβολικά πολλά hit points. Αφού σκοτώσουμε ένα boss αυτό αφήνει πίσω του ένα μπλέ πετράδι. Αυτά τα μπλε πετράδια μπορούμε να τα δώσουμε στον Johnson ώστε αυτός να αποκτήσει περισσότερες ικανότητες.
http://gamingbolt.com/wp-content/uploads/2011/05/shadows-of-the-damned-gun_THUMB.jpg
Όταν ξεκινάμε το παιχνίδι ο Johnson έχει μόνο 2 «μορφές». Την μορφή πυρσού (που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για melee επιθέσεις) και την μορφή “Boner” που είναι η μορφή πιστόλι. Καθώς περνάμε τις πίστες και πέρνουμε τα μπλε πετράδια απο τα bosses, αυτές οι μορφές εξελίσσονται, ενώ ταυτόχρονα αποκτούνται και νέες. Έτσι, εκτός απο τον boner, θα αποκτήσουμε 2 ακόμα είδη όπλων μέσω του Johnson, το SkullCushioner μία καραμπίνα που πετάει κρανία δαιμόνων και το teether το οποίο είναι και το machine gun του παιχνιδιού και λειτουργεί με δόντια δαιμόνων. Με extra μπλε διαμάντια τα όπλα μας μπορούν να γίνουν ακόμα καλύτερα, έτσι για παράδειγμα ο Teether μπορεί να μεταμορφωθεί σε Dentist (!) το οποίο στην ουσία είναι machine gun που πετάει σφαίρες που κάνουν lock on στους εχθρούς. Γενικά αν και τα όπλα του παιχνιδιού δεν είναι πολλά σε ποσότητα, οι συνεχές αναβαθμίσεις τους που τους προσφέρουν extra δυνατότητες θεωρούμε οτι προσφέρουν μια αρκετά καλή ποικιλία.
Πέρα απο τα μπλέ πετράδια που χρησιμοποιούμε για να δίνουμε extra δυνατότητες στον Johnson, υπάρχουν και άσπρα και κόκκινα πετράδια. Τα πρώτα (άσπρα) είναι στην ουσία το currency του παιχνιδιού. Αυτά μπορούμε να τα βρούμε σκοτώντας εχθρούς (κάθε εχθρός αφήνει μία ποσότητα άσπρων διαμαντιών αφού τον σκοτώσουμε) ή διαλύοντας βαρέλια και κιβώτια. Μέσα στο παιχνίδι θα συναντήσουμε έναν δαίμονα ονομάτι Christopher ο οποίος είναι στην ουσία ο πλανώδιος πωλητής της κόλασης. Σε αυτόν μπορούμε να ανταλλάξουμε τα άσπρα μας πετράδια με άλλα χρήσιμα αντικείμενα όπως σφαίρες, ποτά (τα ποτά είναι στην ουσία το health pack του παιχνιδιού) αλλά και κόκκινα πετράδια. Τα κόκκινα πετράδια εκτός απο τον Christopher μπορούμε να τα βρούμε και σε μερικά σημεία κάθε πίστας αν και θα χρειαστεί αρκετό ψάξιμο καθώς συνήθως είναι κρυμμένα καλά. Με αυτά μπορούμε να κάνουμε upgrade τις τρέχουσες δυνατότητες του Johnson αλλά και την υγεία μας. Μπορούμε για παράδειγμα να τα χρησιμοποιήσουμε για να ανεβάσουμε το damage που κάνει ο boner, το rate of fire του καθώς και το ammunition capacity του. Μπορούμε επίσης να τα χρησιμοποιήσουμε για να ανεβάσουμε την μέγιστη ενέργειά μας καθώς και για να μπορούμε να κάνουμε πιο γρήγορα charge το melee attack μας ή το light shot μας.
http://files.g4tv.com/ImageDb3/268011_S/shadows-of-the-damned-delayed-heres-a-new-batch-of-screenshots-to-make-up-for-it.jpg
Μία απο τις μεγαλύτερες καινοτομίες του παινχιδιού είναι το «Σκοτάδι». Γενικά οι Δαίμονες συχαίνονται και φοβούνται το φως οπότε σε πολλά σημεία του παιχνιδιού θα βρεθούμε σε ένα βαθύ πυκνό σκοτάδι. Αν μείνουμε για πολύ ώρα μέσα σε αυτό αρχίζουμε να χάνουμε ενέργεια οπότε πρέπει να προσπαθήσουμε με οποιοδήποτε τρόπο να βγούμε απο μέσα του ή να το καταστρέψουμε. Σε αυτό βοηθάει το Light Shot που αναφέρθηκε πριν. Στα περισσότερα σημεία που θα συναντήσουμε σκοτάδι θα υπάρχει και ένα κεφάλι κατσίκας (σύμφωνα με τον Johnson οι κατσίκες είναι απο γεννησιμιού τους όντα του φωτός –χαχα). Πυροβολώντας λοιπόν το κεφάλι της κατσίκας με το Light Shot αυτή αρχίζει να εκπέμπει έντονο φως οπότε εξαλείφεται το σκοτάδι. Υπάρχουν όμως και εχθροί που η ειδικότητά τους είναι να παίρνουν το φως απο τις κατσίκες, οπότε καλό είναι να τους ξεπαστρέφουμε έγκαιρα. Οι εχθροί που βγαίνουν μέσα απο αυτό το πυκνό σκοτάδι αποκτούν ένα είδος σκοτεινής πανοπλίας η οποία τους καθιστά ανυπέρβλητους στις απλές επιθέσεις. Θα πρέπει λοιπόν να τους το αφαιρέσουμε πριν μπορέσουμε να τους σκοτώσουμε χρησιμοποιώντας το light shot ή την πυρσό μορφή του Johnson. Σε μερικές περιπτώσεις δεν θα έχουμε διαθέσιμο κεφάλι κατσίκας για να φέρουμε το φως. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα χρειαστεί να κινηθούμε πολύ γρήγορα, καθώς ο χρόνος που μπορούμε να μείνουμε στο σκοτάδι χωρίς να χάσουμε ενέργεια είναι λίγος. Όταν βρεθούμε σε τέτοια κατάσταση, συνήθως θα υπάρχουν και καρδιές δαιμόνων που μπορούμε να συλλέξουμε για να αναπληρώσουμε τον χρόνο που αντέχουμε στο σκοτάδι. Τα συγκεκριμένα sequences δίνουν έναν άλλο πιο γρήγορο τόνο στο gameplay και βοηθάνε αρκετά στο να μας αγχώσουν και να μας βάλουν στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.
http://media1.gameinformer.com/imagefeed/featured/electronic-arts/shadowsofthedamned/shadowsofthedamned1029.jpg
Το παιχνίδι περιέχει και αρκετά puzzles. Αυτά μπορούν να χωριστούν σε πολύ απλά αλλά και σε πιο πολύπλοκα. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα puzzles που θέλουν να ανοίξεις μία πύλη για να περάσεις. Αυτές οι πύλες φυλλάσσονται απο δαίμονες που έχουν την μορφή πεινασμένου βρέφους που κλαίει διαρκώς. Για να μπορέσετε να τις ανοίξετε θα πρέπει να ταϊσετε τον δαίμονα με αυτό που τραβάει η όρεξή του (μυαλά, μάτια και.... φράουλες!). Όταν τον ταϊσετε θα δείτε το αίσθημα ικανοποίησης στα μάτια του και αυτός θα σας επιτρέψει να περάσετε. Απο την άλλη κάποιες άλλες πύλες φρουρούνται απο κάποια κλαδιά σκοταδιού (O Garcia λέει ότι είναι demon pubes – pubes είναι οι τρίχες που έχουμε στα γενητικά όργανα). Για να μπορέσουμε να τα αφαιρέσουμε θα πρέπει να βρούμε την πηγή της δύναμής τους (demonic core) και να την πυροβολήσουμε. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η πηγή μπορεί να βρεθεί μόνο όταν υπάρχει έντονο πυκνό σκοτάδι οπότε σε αυτή την περίπτωση αντί να φέρουμε το φως στην περιοχή, θα πρέπει να φέρουμε το σκοτάδι, μαζί με όλους τους κινδύνους που φέρνει μαζί του. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν πιο πολύπλοκα puzzles που κάθε ένα απο αυτά θα το συναντήσουμε μόνο μία φορα κατα τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτά προσφέρουν μία αλλαγή στο gameplay και αν και δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολα θα μας κάνουν να σκεφτούμε αρκετά για να τα περάσουμε.
Στο παιχνίδι υπάρχουν 3 επίπεδα δυσκολίας, τo Lemon Hunter (easy), το Demon Hunter (normal) και το Legion Hunter (Hard). Κανένα απο τα 3 δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, ενώ οι διαφορές τους περιορίζονται μόνο στο πόσα χτυπήματα χρειάζονται οι εχθροί για να πεθάνουν και στο πόσο ζημιά μας κάνουν οι επιθέσεις τους. Ακόμα και στο δυσκολότερο επίπεδο, που τα bosses χρειάζονται πάρα πολλά χτυπήματα για να πεθάνουν ,αν κάνουμε τα σωστά upgrades με τα κόκκινα πετράδια δεν θα αντιμετωπίσουμε ιδιαίτερο πρόβλημα. Οι περιπτώσεις που θα βρεθούμε χωρίς σφαίρες για τα όπλα μας είναι ελάχιστες και ακόμα και στα bossfightsπου θα χρειαστούμε πάρα πολλές σφαίρες για να τα σκοτώσουμε θα δούμε ότι υπάρχουν σε σημεία ammocartridgesπου κάνουν respawnσε τακτά χρονικά διαστήματα οπότε δύσκολα θα ξεμείνουμε. Επίσης ο αρθμός των ποτών (healthpacks) που βρίσκουμε στο ταξίδι μας είναι πολύ μεγάλος οπότε ακόμα και στο πιο δύσκολο επίπεδο μπορούμε ανα πάσα στιγμή να αναπληρώσουμε την ενέργειά μας. Αυτό είναι και ένας λόγος που αναφέραμε οτι το παιχνίδι δεν εντάσσεται στην κατηγορία του survivalhorrorκαθώς σε τέτιου είδους παιχνίδια συνήθως η δυσκολία οφείλεται στην απουσία πολλών πυρομαχικών.
Τέλος να αναφέρουμε ότι πέραν του single player campaign δεν υπάρχει κάτι άλλο extra να κάνουμε στο παιχνίδι πέρα του να το ξαναπαίξουμε σε μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας. Επίσης δεν υπάρχει chapter select, οπότε αν θελήσετε να ξαναπαίξετε ένα μέρος του παιχνιδιού, θα πρέπει να το ξαναξεκινήσετε απο την αρχή. Κλείνωντας μία προειδοπόηση για τους τροπαιοκυνηγούς. Τα τρόπαια δυσκολίας δεν κάνουν stack, το οποίο σημαίνει οτι θα πρέπει να παίξετε 3 φορές το παιχνίδι (μία σε κάθε επίπεδο δυσκολίας) αν θέλετε να πάρετε την πλατίνα.
ΓΡΑΦΙΚΑ
Τα γραφικά του παιχνιδιού θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε πολύ καλά. Σίγουρα δεν φτάνουν τα standards που θα βλέπαμε σε έναν exclusive τίτλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλά. Οι περιβάλλοντες χώροι, οι χαρακτήρες, οι εχθροί και τα bosses είναι όλα φτιαγμένα για να συμβάλουν στην ατμόσφαιρα του παιχνδιού. Όσον αφορά τα cutscenes (που είναι συχνά και πυκνά) θεωρούμε ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας με φοβερή σκηνοθεσία. Σε μερικά σημεία θα δείτε βέβαια κάποια όχι τόσο λεπτομερή textures, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κάποια άλλα textures (ειδικά αμέσως μετά το loading μίας πίστας) θα καθυστερήσουν λίγα δευτερόλεπτα να φορτώσουν με αποτέλεσμα να βλέπουμε «γυμνά» περιβάλλοντα ή χαρακτήρες. Απο πλευράς frame rate το παιχνίδι τα πάει ιδιαίτερα καλά και δεν παρατηρήσαμε frame drops ακόμα και στις πιο πυκνοκατοικημένες μάχες μας.
http://brutalgamer.com/wp-content/uploads/2011/03/shadows-of-the-dmaned-4.jpg
ΗΧΟΣ
Η μουσική του παιχνιδιού ίσως είναι απο τα μεγαλύτερα ατού του καθώς είναι γραμμένη απο τον Akira Yamaoka που είναι αυτός που είχε γράψει και το εξαιρετικό soundtrack του Silent Hill 2. Υπάρχουν πολλά κομμάτια που προσφέρουν μυστηριώδη υφή στις πίστες που παίζουμε ενώ υπάρχουν και άλλα στα οποία κυριαρχεί το hard rock/metal στοιχείο για πιο έντονες στιγμές. Γενικά η μουσική συμβάλλει πάρα πολύ στην εμπειρία που ακούει στο όνομα Shadows of the Damned.
Όσον αφορά το voice acting μπορούμε να πούμε ότι έχει γίνει απ’ όλους τους ηθοποιούς φοβερή δουλειά. Ο Garcia μιλάει με αυθεντική μεξικάνικη προφορά και ο τρόπος που λέει της ατάκες του μας πείθει. Ο Johnson απο την άλλη είναι ξεκαρδιστικός και φανταζόμαστε πως αν ένα ιπτάμενο κρανίο που μπορεί να μεταμορφωθεί σε όπλο μπορούσε να μιλήσει, θα ακουγόταν έτσι. Ειδική μνεία πιστεύουμε αξίζει η ηθοποιός που υποδύεται την Paula (την κοπέλα του Garcia) της οποίας το voice acting είναι εξαιρετικό. Σε μία ειδικά σκηνή η οποία είναι ιδιαίτερα φρικιαστική το voice acting της θεωρούμε ότι την κάνει ακόμα πιο δυνατή. Τέλος, τα ηχητικά εφέ συμβάλλουν επίσης στην πολύ καλή ατμόσφαιρα του παιχνιδιού ενώ προσφέρουν και τις κατάλληλες ενδείξεις την κατάλληλη στιγμη όσον αφορά το gameplay. Για παράδειγμα όταν θα ακούσετε το βέλασμα κατσίκας ξέρετε ότι πρέπει να προετοιμάζεστε για σκηνή που θα υπάρξει έντονο βαθύ σκοτάδι.
http://www.ps3forums.gr/portal/images/stories/demo/reviews/scores/rating4___5.png
*Μία σημείωση για την βαθμολογία. Θεωρούμε ότι το 4 ίσως είναι υπερβολικά πολύ για τον τίτλο. Πιστεύουμε ότι θα του ταίριαζε περισσότερο ένα 3.5 αλλά με το παρόν σύστημα βαθμολογίας που επιτρέπει βαθμολογία μόνο στα 3 ή στα 4 το βαθμολογούμε ως 4 καθώς το αξίζει περισσότερο απο ένα 3.
Developer: Grasshopper Manufacture
Publisher: Electronic Arts
Διάθεση: EA
Όταν κάποια απο τα μεγαλύτερα ονόματατα της Ιαπωνικής action game developer σκηνής αποφασίζουν να συνεργαστούν στην δημιουργία ενός τίτλου σίγουρα περιμένουμε κάποιο ιδιαίτερα καλό αποτέλεσμα. Στο Shadows of the Damned συνεργάστηκαν ο Suda 51 (γνωστός απο την σειρά No More Heroes) και ο Shinji Mikami (γνωστός απο την δουλειά του στο Resident Evil 4). Το δημιούργημά τους σίγουρα είναι πρωτότυπο αλλά είναι τελικά τόσο καλό όσο περιμέναμε;
http://thefinalcastle.com/wp-content/plugins/wp-o-matic/cache/8d87c_195955-shadows-trailer_header.jpg
ΥΠΟΘΕΣΗ
Η κεντρική ιδέα του σεναρίου είναι ιδιαίτερα απλή και μπορεί να αναφερθεί μόλις σε μία πρόταση ‘Μεξικάνος επαγγελματίας κυνηγός δαιμόνων αποφασίζει να εισβάλει στην κόλαση για να πάρει πίσω την καλή του την οποία απήγαγε ο άρχοντας της κόλασης. Διαβάζοντας αυτή την πρόταση στο μυαλό μας έρχονται κατευθείαν survival horror καταστάσεις. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Το παιχνίδι είναι περισσότερο χιουμοριστικό και λιγότερο τρομακτικό. Θα λέγαμε οτι μοιάζει περισσότερο σε 80s road b-movie παρά, ας πούμε στην «κόλαση του Δάντη» που έχει ακριβώς την ίδια κεντρική ιδέα στην υπόθεσή της. Απο το παιχνίδι βέβαια δεν είναι δυνατόν να απέχει και το gore στοιχείο. Το παιχνίδι γενικά έχει μπόλικο αίμα και σκηνές φρίκης και οι περισσότερες απο αυτές είναι πολύ καλοσκηνοθετημένες.
http://www.gamingunion.net/newsimg/shadows-of-the-damned-gets-delayed.jpg
Ο πρωταγωνιστής ονόματι Garcia Hotspur είναι ο ορισμός του macho demon hunter που γελάει πάντα μπροστά στον κίνδυνο και πετάει ατάκες του στυλ “The thing that I regret the most is that I’m only going to kill him once”. Στο πλευρό του έχει τον Johnson. Ο Johnson είναι ένα ιπτάμενο κρανίο, πρώην κάτοικος της κόλασης, που αναλαμβάνει να είναι ο τουριστικός οδηγός του Garcia στην κόλαση. Ο Johnson έχει την ικανότητα να μετατρέπεται σε διαφόρων ειδών όπλα τα οποία έχουν πάντα πρωτότυπα ονόματα και είναι στην ουσία το βασικό όπλο του πρωταγωνιστή. Για παράδειγμα η «πιστόλι» έκδοση του Johnson λέγεται Boner (στην αγγλική αργκό, Boner είναι η στύση του ανδρικού πέους), ενώ μπορεί να λάβει και διάφορα upgrades οπότε η ονομασία του μπορεί να αλλάξει σε Hot Boner ή Big Boner. Οι διάλογοι μεταξύ των δύο αυτών χαρακτήρων είναι αρκετές φορές ξεκαρδιστικοί κυρίως γιατί συνήθως είναι γεμάτοι σεξουαλικά υπονοούμενα αν και ίσως κουράσουν απο ένα σημείο και μετά.
Αν και η πλοκή του παιχνιδιού μπορεί να συμπτυχθεί στην παραπάνω πρόταση αυτό δεν σημαίνει ότι το σενάριο μένει εκεί. Κατα τη διάρκεια του παιχνιδιού θα επισκεπτούμε πάρα πολλά μέρη της κόλασης, θα συναντήσουμε μερικούς άλλους χαρακτήρες και φυσικά θα πολεμήσουμε bosses. Ο κόσμος και ο τρόπος που λειτουργεί η κόλαση μας ξετυλίγεται περισσότερο μέσω του Johnson και διαφόρων αφισών/διαφημίσεων που συναντάμε στις πίστες. Ο Johnson πάντα θα μας εξηγήσει το τι δείχνει η αφίσα καθώς και τι κρύβεται απο πίσω της όσον αφορά τα δρώμενα στην κόλαση, και αυτό θα το κάνει πάντα με ξεκαρδιστικό τρόπο. Τέλος, σε αντίθεση με τους περισσότερους τίτλους, σε αυτό το παιχνίδι θα μάθουμε και την προϊστορία κάθε ενός απο τα bosses που θα αντιμετωπίσουμε. Αρκετά πριν κάθε boss battle θα συναντήσουμε κάποιο βιβλίο το οποίο εξιστορεί με λογοτεχνικό τρόπο την ιστορία τους. Κάθε βιβλίο είναι γύρω στις 7 με 8 σελίδες και ο Johnson θα αναλάβει να μας το διαβάσει ώστε να μάθουμε την ιστορία. Οι συγκεκριμένες στιγμές είναι απο τις καλύτερες του παιχνιδιού καθώς εκτός του ότι έχουν πολύ ενδιαφέρον οι ιστορίες, ο τρόπος διήγησης είναι πολύ αστείος καθώς κατα τη διάρκεια της αφήγησης οι Johnson και Garcia κάνουν σχόλια που συνήθως προκαλούν έντονο γέλιο.
http://files.g4tv.com/ImageDb3/261331_S/Shadows-of-the-Damned-Screenshots-Bloody-Electric-And-Fleshy.jpg
ΔΟΜΗ – ΣΧΕΔΙΑΣΗ - ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Το παιχνίδι αποτελείται απο 5 βασικά Acts καθέ ένα εκ των οποίων είναι χωρισμένο σε μικρότερα sub-acts και η μετάβασή απο το ένα στο άλλο είναι 100% γραμμική. Τελειώνωντας ένα act ή sub act συνεχίζουμε στο επόμενο, και ούτω καθ εξής μέχρι να το τερματίσουμε. Οι περισσότερες πίστες μας υποχρεώνουν για να τις ολοκληρώσουμε να κινούμαστε συνεχώς μπροστά, αν και υπάρχουν μερικές εξαιρέσεις που θα χρειαστεί να γυρίσουμε σε προηγούμενα σημεία τις πίστας, αφού βρούμε κάποιο κλειδί η ολοκληρώσουμε κάποιο puzzle. Καλή εντύπωση μας προκάλεσαν και οι loading screens μεταξύ των acts. Σε αυτές βλέπουμε μία 2d “platform” απεικόνιση του κόσμου στην οποία ο Garcia προχωράει απο το ένα μέρος στο άλλο.
Οι πίστες ποικίλουν γενικά τόσο ως setting καθώς και ως πράγματα που έχεις να κάνεις μέσα σε αυτές για να τις ολοκληρώσεις. Όπως είπαμε το παιχνίδι είναι πολύ κοντά σε concept σε road movie οπότε είναι λογικό να περάσουμε απο πολλούς και πολύ διαφορετικούς χώρους. Οι περιβάλλοντες χώροι έχουν επι το πλείστον πολλά gothic στοιχεία. Έτσι θα περάσουμε απο σκοτεινά σοκάκια, βάλτους, κάστρα, εκκλησίες με καμπαναριά αλλά και πολλά άλλα. Πέρα απο αυτά όμως η φαντασία των δημιουργών έχει δημιουργήσει και άλλους πολύ διαφορετικούς χώρους που ίσως να μην περιμέναμε να δούμε σε περιβάλλον κόλασης. Για παράδειγμα σε μία πίστα θα κινηθούμε στην “red light district” της κόλασης όπου θα συναντήσουμε και γιγάντιες strippers οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν με το σώμα τους ως γέφυρες για να προχωρήσουμε παρακάτω. Ναι, σε αυτό το παιχνίδι θα περπατήσετε πάνω σε γυμνά στήθη και οπίσθια! Γενικά όλοι οι χώροι είναι πολύ καλοσχεδιασμένοι και κανένας δεν μοιάζει με τον προηγούμενο.
http://www.gamespact.com/wp-content/uploads/2011/03/GP_four-to-go.jpg
GAMEPLAY
Το παιχνίδι είναι ένα καθαρόαιμο 3rd person shooter στο στυλ του Dead Space. Σημειώστε ότι δεν υπάρχει cover system. Με τον αριστερό μοχλό κινούμαστε ενώ με τον δεξί ελέγχουμε την κάμερα. Με το L1 στοχεύουμε και με το R1 και R2 πυροβολούμε. Το R1 είναι το primary shot του επιλεγμένου μας όπλου ενώ το R2 είναι το Light shot. Περισσότερα για το light shot στη συνέχεια. Ανάλογα με τον τρόπο που πατάμε τα R1 και R2 ποικίλει ο τρόπος που πυροβολούμε. Για παράδειγμα κρατώντας παρατεταμένα το R1 έχοντας επιλεγμένη την καραμπίνα του παιχνιδιού (Skullcrusher) μπορούμε να στείλουμε περισσότερα shots στους εχθρούς μας ταυτόχρονα. Με το τετράγωνο κάνουμε reload σφαίρες στο όπλο μας ενώ με τον κύκλο κάνουμε melee επίθεση. Κρατώντας παρατεταμένα τον κύκλο κάνουμε charge και μπορούμε να κάνουμε μία melee επίθεση που χτυπάει όλους τους εχθρούς που βρίσκονται τριγύρω μας σε περίπτωση που έχουμε περικυκλωθεί. Κρατώντας πατημένο το L2 μπορούμε να τρέξουμε ενώ με το X μπορούμε να κάνουμε στροφή 180 μοιρών ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε πιο γρήγορα εχθρούς που είναι απο πίσω μας. Η συγκεκριμένη επιλογή ,αν και φαίνεται αρκετά καλή, σε μας φάνηκε σχετικά άχρηστη, γιατί ήταν ελάχιστες οι φορές που χρειάστηκε να την χρησιμοποιήσουμε. Ούτως ή άλλως κατα 99% οι εχθροί μας επιτίθονται απο μπροστά οπότε με σωστή λειτουργία της κάμερας και της κινήσεως του χαρακτήρα μας είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν πίσω μας. Τέλος, αν ενώ κινούμαστε πατήσουμε Χ, o Garcia κάνει κωλοτούμπα προς την κατεύθυνση που κινούμε το μοχλό. Αυτό αποτελεί ένα πολύ καλό τρόπο στο να αποφύγουμε πιθανά χτυπήματα απο τους εχθρούς μας. Ο χειρισμός γενικά είναι πολύ κοντινός σε αυτά που έχουμε συνηθίσει απο παιχνίδια του είδους και ήτε ο έμπειρος παίκτης ήτε ο πιο αρχάριος δεν θα αργήσει πολύ μέχρι να τον χειρίζετε άψογα. Να αναφέρουμε όμως ότι υπάρχουν ώρες ώρες μικροπροβλήματα με την κάμερα κυρίως αν αναγκαστείτε να βρεθείτε με την πλάτη πολύ κοντά σε ένα τοίχο.
http://flawedgames.files.wordpress.com/2011/04/shadows-of-the-damned-delayed.jpg?w=606&h=341
Απο πλευράς εχθρών που θα αντιμετοπίσουμε υπάρχει αρκετά μεγάλη ποικιλία. Θα λέγαμε οτι οι εχθροί ανήκουν σε 3 κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι απλοί εχθροί/zombies που δεν προξενούν ιδιαίτερη δυσκολία και συνήθως μας επιτίθονται με melee επιθέσεις, οπότε είναι αρκετά εύκολο να τους ξεπαστρέψουμε πριν καν μας πλησιάσουν. Στους συγκεκριμένους μπορούμε να εκτελέσουμε επιθέσεις σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Έτσι μπορούμε για παράδειγμα να τους πυροβολήσουμε στα πόδια ώστε να κοπεί το άκρο τους και αυτοί να μην έχουν άλλη επιλογή απο το να συρθούν στο πάτωμα για να μας επιτεθούν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε και να τους πλησιάσουμε και να τους κάνουμε stomp attack πατώντας το τετράγωνο. Ακόμα και σε αυτούς τους εχθρούς όμως υπάρχει ποικιλία καθώς υπάρχουν και upgraded versions τους οι οποίοι μπορούν να φορούν μάσκες/κράνη που δεν μας επιτρέπουν να τους κάνουμε headshots , ή και ολόσωμες πανοπλίες στην οποία περίπτωση θα πρέπει να καταστρέψουμε με κάποια εκρηκτική επίθεση την πανοπλία τους πριν καταφέρουμε να τους σκοτώσουμε. Στην 2η κατηγορία ανήκουν τα mini-bosses. Αυτοί είναι εχθροί που θα συναντήσουμε αρκετές φορές στο παιχνίδι αλλά χρειάζονται ιδιαίτερη τακτική για να τους αντιμετωπίσουμε και η μάχη μαζί τους μπορεί να κρατήσει αρκετή ώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο τύπος εχθρού που κινείται πολύ γρήγορα και έχει στα χέρια του κάτι σαν κινούμενο δρεπάνι. Οι συγκεκριμένοι εχθροί έχουν στην πλατη τους κάτι σαν δοχείο με αίμα και ο μόνος τρόπος να τους σκοτώσουμε είναι να το καταστρέψουμε. Αυτό το επιτυγχάνουμε κάνωντας Light Shot πάνω τους για να τους κάνουμε stun και έπειτα το πυροβολάμε πολλές φορές μέχρι να καταστραφεί. Όσον αφορά αυτές τις 2 κατηγορίες να αναφέρουμε οτι το AI τους δεν είναι και ό,τι καλύτερο έχουμε συναντήσει. Είναι πάρα πολλές φορές που συναντήσαμε εχθρούς να προσπαθούν να μας πλησιάσουν αλλά να έχουν κολήσει σε κάποιο ακίνητο εμπόδιο (βαρέλι, ταφόπλακα) και να μην ξέρουν οτι κάνωντας ένα βηματάκι δίπλα μπορούν να ξεκολήσουν.
http://static.guim.co.uk/sys-images/Technology/Pix/pictures/2011/6/27/1309173792337/Shadows-of-the-Damned-007.jpg
Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν οι V.I.Ps το οποίο σύμφωνα με τον Garcia σημένει Very Important Pendejos (!) και είναι στην ουσία τα bosses. Τα bosses του παιχνιδιού είναι πολύ εντυπωσιακά και διαφέρουν κατα πολύ μεταξύ τους. Τα περισσότερα απο αυτά καθώς τα πολεμάμε θα περάσουν απο διάφορα στάδια και ανάλογα με το στάδιο θα έχουν διαφορετικές επιθέσεις αναγκάζοντάς μας να αλλάζουμε συνεχώς την τακτική μας. Βέβαια δεν θα δυσκολευτούμε ιδιαίτερα να βρούμε το αδύναμο σημείο κανενός απο τα bosses αλλά η εναλλαγή στο gameplay είναι αρκετή για να κρατήσει το ενδιαφέρον μας. Σημειώστε ότι οι μάχες με τα bosses κρατάνε συνήθως αρκετή ώρα και αυτό γίνεται περισσότερο γιατί έχουν υπερβολικά πολλά hit points. Αφού σκοτώσουμε ένα boss αυτό αφήνει πίσω του ένα μπλέ πετράδι. Αυτά τα μπλε πετράδια μπορούμε να τα δώσουμε στον Johnson ώστε αυτός να αποκτήσει περισσότερες ικανότητες.
http://gamingbolt.com/wp-content/uploads/2011/05/shadows-of-the-damned-gun_THUMB.jpg
Όταν ξεκινάμε το παιχνίδι ο Johnson έχει μόνο 2 «μορφές». Την μορφή πυρσού (που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για melee επιθέσεις) και την μορφή “Boner” που είναι η μορφή πιστόλι. Καθώς περνάμε τις πίστες και πέρνουμε τα μπλε πετράδια απο τα bosses, αυτές οι μορφές εξελίσσονται, ενώ ταυτόχρονα αποκτούνται και νέες. Έτσι, εκτός απο τον boner, θα αποκτήσουμε 2 ακόμα είδη όπλων μέσω του Johnson, το SkullCushioner μία καραμπίνα που πετάει κρανία δαιμόνων και το teether το οποίο είναι και το machine gun του παιχνιδιού και λειτουργεί με δόντια δαιμόνων. Με extra μπλε διαμάντια τα όπλα μας μπορούν να γίνουν ακόμα καλύτερα, έτσι για παράδειγμα ο Teether μπορεί να μεταμορφωθεί σε Dentist (!) το οποίο στην ουσία είναι machine gun που πετάει σφαίρες που κάνουν lock on στους εχθρούς. Γενικά αν και τα όπλα του παιχνιδιού δεν είναι πολλά σε ποσότητα, οι συνεχές αναβαθμίσεις τους που τους προσφέρουν extra δυνατότητες θεωρούμε οτι προσφέρουν μια αρκετά καλή ποικιλία.
Πέρα απο τα μπλέ πετράδια που χρησιμοποιούμε για να δίνουμε extra δυνατότητες στον Johnson, υπάρχουν και άσπρα και κόκκινα πετράδια. Τα πρώτα (άσπρα) είναι στην ουσία το currency του παιχνιδιού. Αυτά μπορούμε να τα βρούμε σκοτώντας εχθρούς (κάθε εχθρός αφήνει μία ποσότητα άσπρων διαμαντιών αφού τον σκοτώσουμε) ή διαλύοντας βαρέλια και κιβώτια. Μέσα στο παιχνίδι θα συναντήσουμε έναν δαίμονα ονομάτι Christopher ο οποίος είναι στην ουσία ο πλανώδιος πωλητής της κόλασης. Σε αυτόν μπορούμε να ανταλλάξουμε τα άσπρα μας πετράδια με άλλα χρήσιμα αντικείμενα όπως σφαίρες, ποτά (τα ποτά είναι στην ουσία το health pack του παιχνιδιού) αλλά και κόκκινα πετράδια. Τα κόκκινα πετράδια εκτός απο τον Christopher μπορούμε να τα βρούμε και σε μερικά σημεία κάθε πίστας αν και θα χρειαστεί αρκετό ψάξιμο καθώς συνήθως είναι κρυμμένα καλά. Με αυτά μπορούμε να κάνουμε upgrade τις τρέχουσες δυνατότητες του Johnson αλλά και την υγεία μας. Μπορούμε για παράδειγμα να τα χρησιμοποιήσουμε για να ανεβάσουμε το damage που κάνει ο boner, το rate of fire του καθώς και το ammunition capacity του. Μπορούμε επίσης να τα χρησιμοποιήσουμε για να ανεβάσουμε την μέγιστη ενέργειά μας καθώς και για να μπορούμε να κάνουμε πιο γρήγορα charge το melee attack μας ή το light shot μας.
http://files.g4tv.com/ImageDb3/268011_S/shadows-of-the-damned-delayed-heres-a-new-batch-of-screenshots-to-make-up-for-it.jpg
Μία απο τις μεγαλύτερες καινοτομίες του παινχιδιού είναι το «Σκοτάδι». Γενικά οι Δαίμονες συχαίνονται και φοβούνται το φως οπότε σε πολλά σημεία του παιχνιδιού θα βρεθούμε σε ένα βαθύ πυκνό σκοτάδι. Αν μείνουμε για πολύ ώρα μέσα σε αυτό αρχίζουμε να χάνουμε ενέργεια οπότε πρέπει να προσπαθήσουμε με οποιοδήποτε τρόπο να βγούμε απο μέσα του ή να το καταστρέψουμε. Σε αυτό βοηθάει το Light Shot που αναφέρθηκε πριν. Στα περισσότερα σημεία που θα συναντήσουμε σκοτάδι θα υπάρχει και ένα κεφάλι κατσίκας (σύμφωνα με τον Johnson οι κατσίκες είναι απο γεννησιμιού τους όντα του φωτός –χαχα). Πυροβολώντας λοιπόν το κεφάλι της κατσίκας με το Light Shot αυτή αρχίζει να εκπέμπει έντονο φως οπότε εξαλείφεται το σκοτάδι. Υπάρχουν όμως και εχθροί που η ειδικότητά τους είναι να παίρνουν το φως απο τις κατσίκες, οπότε καλό είναι να τους ξεπαστρέφουμε έγκαιρα. Οι εχθροί που βγαίνουν μέσα απο αυτό το πυκνό σκοτάδι αποκτούν ένα είδος σκοτεινής πανοπλίας η οποία τους καθιστά ανυπέρβλητους στις απλές επιθέσεις. Θα πρέπει λοιπόν να τους το αφαιρέσουμε πριν μπορέσουμε να τους σκοτώσουμε χρησιμοποιώντας το light shot ή την πυρσό μορφή του Johnson. Σε μερικές περιπτώσεις δεν θα έχουμε διαθέσιμο κεφάλι κατσίκας για να φέρουμε το φως. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα χρειαστεί να κινηθούμε πολύ γρήγορα, καθώς ο χρόνος που μπορούμε να μείνουμε στο σκοτάδι χωρίς να χάσουμε ενέργεια είναι λίγος. Όταν βρεθούμε σε τέτοια κατάσταση, συνήθως θα υπάρχουν και καρδιές δαιμόνων που μπορούμε να συλλέξουμε για να αναπληρώσουμε τον χρόνο που αντέχουμε στο σκοτάδι. Τα συγκεκριμένα sequences δίνουν έναν άλλο πιο γρήγορο τόνο στο gameplay και βοηθάνε αρκετά στο να μας αγχώσουν και να μας βάλουν στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού.
http://media1.gameinformer.com/imagefeed/featured/electronic-arts/shadowsofthedamned/shadowsofthedamned1029.jpg
Το παιχνίδι περιέχει και αρκετά puzzles. Αυτά μπορούν να χωριστούν σε πολύ απλά αλλά και σε πιο πολύπλοκα. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα puzzles που θέλουν να ανοίξεις μία πύλη για να περάσεις. Αυτές οι πύλες φυλλάσσονται απο δαίμονες που έχουν την μορφή πεινασμένου βρέφους που κλαίει διαρκώς. Για να μπορέσετε να τις ανοίξετε θα πρέπει να ταϊσετε τον δαίμονα με αυτό που τραβάει η όρεξή του (μυαλά, μάτια και.... φράουλες!). Όταν τον ταϊσετε θα δείτε το αίσθημα ικανοποίησης στα μάτια του και αυτός θα σας επιτρέψει να περάσετε. Απο την άλλη κάποιες άλλες πύλες φρουρούνται απο κάποια κλαδιά σκοταδιού (O Garcia λέει ότι είναι demon pubes – pubes είναι οι τρίχες που έχουμε στα γενητικά όργανα). Για να μπορέσουμε να τα αφαιρέσουμε θα πρέπει να βρούμε την πηγή της δύναμής τους (demonic core) και να την πυροβολήσουμε. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η πηγή μπορεί να βρεθεί μόνο όταν υπάρχει έντονο πυκνό σκοτάδι οπότε σε αυτή την περίπτωση αντί να φέρουμε το φως στην περιοχή, θα πρέπει να φέρουμε το σκοτάδι, μαζί με όλους τους κινδύνους που φέρνει μαζί του. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν πιο πολύπλοκα puzzles που κάθε ένα απο αυτά θα το συναντήσουμε μόνο μία φορα κατα τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτά προσφέρουν μία αλλαγή στο gameplay και αν και δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολα θα μας κάνουν να σκεφτούμε αρκετά για να τα περάσουμε.
Στο παιχνίδι υπάρχουν 3 επίπεδα δυσκολίας, τo Lemon Hunter (easy), το Demon Hunter (normal) και το Legion Hunter (Hard). Κανένα απο τα 3 δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο, ενώ οι διαφορές τους περιορίζονται μόνο στο πόσα χτυπήματα χρειάζονται οι εχθροί για να πεθάνουν και στο πόσο ζημιά μας κάνουν οι επιθέσεις τους. Ακόμα και στο δυσκολότερο επίπεδο, που τα bosses χρειάζονται πάρα πολλά χτυπήματα για να πεθάνουν ,αν κάνουμε τα σωστά upgrades με τα κόκκινα πετράδια δεν θα αντιμετωπίσουμε ιδιαίτερο πρόβλημα. Οι περιπτώσεις που θα βρεθούμε χωρίς σφαίρες για τα όπλα μας είναι ελάχιστες και ακόμα και στα bossfightsπου θα χρειαστούμε πάρα πολλές σφαίρες για να τα σκοτώσουμε θα δούμε ότι υπάρχουν σε σημεία ammocartridgesπου κάνουν respawnσε τακτά χρονικά διαστήματα οπότε δύσκολα θα ξεμείνουμε. Επίσης ο αρθμός των ποτών (healthpacks) που βρίσκουμε στο ταξίδι μας είναι πολύ μεγάλος οπότε ακόμα και στο πιο δύσκολο επίπεδο μπορούμε ανα πάσα στιγμή να αναπληρώσουμε την ενέργειά μας. Αυτό είναι και ένας λόγος που αναφέραμε οτι το παιχνίδι δεν εντάσσεται στην κατηγορία του survivalhorrorκαθώς σε τέτιου είδους παιχνίδια συνήθως η δυσκολία οφείλεται στην απουσία πολλών πυρομαχικών.
Τέλος να αναφέρουμε ότι πέραν του single player campaign δεν υπάρχει κάτι άλλο extra να κάνουμε στο παιχνίδι πέρα του να το ξαναπαίξουμε σε μεγαλύτερο επίπεδο δυσκολίας. Επίσης δεν υπάρχει chapter select, οπότε αν θελήσετε να ξαναπαίξετε ένα μέρος του παιχνιδιού, θα πρέπει να το ξαναξεκινήσετε απο την αρχή. Κλείνωντας μία προειδοπόηση για τους τροπαιοκυνηγούς. Τα τρόπαια δυσκολίας δεν κάνουν stack, το οποίο σημαίνει οτι θα πρέπει να παίξετε 3 φορές το παιχνίδι (μία σε κάθε επίπεδο δυσκολίας) αν θέλετε να πάρετε την πλατίνα.
ΓΡΑΦΙΚΑ
Τα γραφικά του παιχνιδιού θα μπορούσαμε να τα χαρακτηρίσουμε πολύ καλά. Σίγουρα δεν φτάνουν τα standards που θα βλέπαμε σε έναν exclusive τίτλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλά. Οι περιβάλλοντες χώροι, οι χαρακτήρες, οι εχθροί και τα bosses είναι όλα φτιαγμένα για να συμβάλουν στην ατμόσφαιρα του παιχνδιού. Όσον αφορά τα cutscenes (που είναι συχνά και πυκνά) θεωρούμε ότι είναι εξαιρετικής ποιότητας με φοβερή σκηνοθεσία. Σε μερικά σημεία θα δείτε βέβαια κάποια όχι τόσο λεπτομερή textures, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις κάποια άλλα textures (ειδικά αμέσως μετά το loading μίας πίστας) θα καθυστερήσουν λίγα δευτερόλεπτα να φορτώσουν με αποτέλεσμα να βλέπουμε «γυμνά» περιβάλλοντα ή χαρακτήρες. Απο πλευράς frame rate το παιχνίδι τα πάει ιδιαίτερα καλά και δεν παρατηρήσαμε frame drops ακόμα και στις πιο πυκνοκατοικημένες μάχες μας.
http://brutalgamer.com/wp-content/uploads/2011/03/shadows-of-the-dmaned-4.jpg
ΗΧΟΣ
Η μουσική του παιχνιδιού ίσως είναι απο τα μεγαλύτερα ατού του καθώς είναι γραμμένη απο τον Akira Yamaoka που είναι αυτός που είχε γράψει και το εξαιρετικό soundtrack του Silent Hill 2. Υπάρχουν πολλά κομμάτια που προσφέρουν μυστηριώδη υφή στις πίστες που παίζουμε ενώ υπάρχουν και άλλα στα οποία κυριαρχεί το hard rock/metal στοιχείο για πιο έντονες στιγμές. Γενικά η μουσική συμβάλλει πάρα πολύ στην εμπειρία που ακούει στο όνομα Shadows of the Damned.
Όσον αφορά το voice acting μπορούμε να πούμε ότι έχει γίνει απ’ όλους τους ηθοποιούς φοβερή δουλειά. Ο Garcia μιλάει με αυθεντική μεξικάνικη προφορά και ο τρόπος που λέει της ατάκες του μας πείθει. Ο Johnson απο την άλλη είναι ξεκαρδιστικός και φανταζόμαστε πως αν ένα ιπτάμενο κρανίο που μπορεί να μεταμορφωθεί σε όπλο μπορούσε να μιλήσει, θα ακουγόταν έτσι. Ειδική μνεία πιστεύουμε αξίζει η ηθοποιός που υποδύεται την Paula (την κοπέλα του Garcia) της οποίας το voice acting είναι εξαιρετικό. Σε μία ειδικά σκηνή η οποία είναι ιδιαίτερα φρικιαστική το voice acting της θεωρούμε ότι την κάνει ακόμα πιο δυνατή. Τέλος, τα ηχητικά εφέ συμβάλλουν επίσης στην πολύ καλή ατμόσφαιρα του παιχνιδιού ενώ προσφέρουν και τις κατάλληλες ενδείξεις την κατάλληλη στιγμη όσον αφορά το gameplay. Για παράδειγμα όταν θα ακούσετε το βέλασμα κατσίκας ξέρετε ότι πρέπει να προετοιμάζεστε για σκηνή που θα υπάρξει έντονο βαθύ σκοτάδι.
http://www.ps3forums.gr/portal/images/stories/demo/reviews/scores/rating4___5.png
*Μία σημείωση για την βαθμολογία. Θεωρούμε ότι το 4 ίσως είναι υπερβολικά πολύ για τον τίτλο. Πιστεύουμε ότι θα του ταίριαζε περισσότερο ένα 3.5 αλλά με το παρόν σύστημα βαθμολογίας που επιτρέπει βαθμολογία μόνο στα 3 ή στα 4 το βαθμολογούμε ως 4 καθώς το αξίζει περισσότερο απο ένα 3.